Op het eiland van Dordrecht zijn enkele erg mooie wandelgebieden te vinden. Persoonlijk vind ik het Natuurpad (of mijn variatie daarop) dat start bij de Oosthaven de meest afwisselende en uitdagende. De uitdaging zit hem vooral in het feit dat het gebied buitendijks is en daarom bij een hoge waterstand in de rivier deels onder water komt te staan. Hierdoor kunnen delen van de route minder begaanbaar zijn, tenzij je laarzen aanhebt. Ook zal je soms wat van de route moeten afwijken of over kleine omgevallen boomstronkjes moeten lopen. Maar met voldoende andere kleine paadjes kun je er altijd een mooie wandeling maken.
Daar gaan we
De wekker gaat deze dag al voor vijf uur. Best vroeg voor een zaterdag, maar ik wil graag voor zonsopgang bij de Oosthaven zijn. Het is nu eind mei en omdat het maar een kwartiertje rijden is kom ik ruim op tijd op de verder verlaten parkeerplaats aan. Parkeren kun je bij de Oosthaven zelf maar eventueel ook aan de andere kant van de dijk bij P4 van de Nieuwe Dordtse Biesbosch. Overigens ook een mooi wandelgebied maar daarover in een latere blog meer.
Zo vlak voor zonsopgang blijft altijd een mooi moment. Vogels beginnen lekker te fluiten, aan de horizon wordt het al een beetje licht en het is verder vooral erg rustig.
Nadeel van dit tijdstip is dat het pad en vooral de gaten erin slecht zichtbaar zijn. Goed opletten dus. Na een paar honderd meter kom ik bij het eerste strandje langs de rivier de Nieuwe Merwede. In de verte kleurt de lucht een beetje oranje en ik blijf even staan om alles in me op te nemen. Het pad gaat verder over zand met aan beide kanten hoog riet. Ineens een harde plons in het water maar ik zie verder niets. Er leven in dit gebied een aantal bevers die ik tijdens eerdere wandelingen al heb gezien dus ik hoop eigenlijk dat dit er een was. Verder door tussen hoog riet en gras met hier en daar een boom tot aan het volgende strandje. Voordat ik kan gaan zitten zie ik hem zwemmen; de bever. Blijft prachtig en ik volg hem een klein stukje totdat ik hem niet meer zie. Dat was een klein cadeautje zo in de vroege morgen.
Het pad gaat verder rond een soort inham. Zoals vaak is dit stuk erg drassig maar er valt te lopen. Aan het einde van de inham ga ik even zitten en geniet ik van de opgaande zon, zwanen en ganzen in de verte en veel vogelgeluiden om me heen.
Genoeg gezeten; verder tussen de knotwilgen naar een stuk met wat hogere bomen langs de rivier. De opkomende zon kleurt de wilgen prachtig oranjegeel en de vaak toch al mooi gevormde bomen worden hierdoor nog mooier. Na het volgende strandje (ja er zijn er best veel) gaat het pad naar rechts en later links een laag dijkje over met aan de ene kant een inhammetje en aan de andere kant hoge wilgen. Dit is een leuk slingerend pad dat uitkomt bij een groot rietveld. Daar naar links en over het brede pad tussen het riet door naar weer een ander soort begroeiing.
Hier staan verschillende hoge bomen wat verder uit elkaar met gras eronder. Een beetje bos of parkachtig, leuk die constante afwisseling. En die afwisseling blijft komen want het brede pad gaat over in een smal slinger paadje tussen het hoge Fluitekruid en andere bloemen door. Over en ook onder wat omgevallen bomen tot aan het fietspad. Als je dit fietspad volgt kom je bij de Zuidhaven maar ik zeg doei tegen de schapen die er staan en keer om.
Een klein stukje terug over hetzelfde pad en na het slingerpaadje ga ik naar links over een graspad tussen knotwilgen. Ook hier volop bloemen, insecten en veel vogelgeluiden. Als ik een picknick plek tegenkom krijg ik spontaan trek en besluit even te genieten van de omgeving en mijn chocoladekoek. Daarna vol goede moed weer verder en ditmaal loopt het pad door een donker knotwilgenbos. Op een of andere manier vindt een stel eenden het een goed idee om me flink te laten schrikken door luid kwakend op te vliegen. En bedankt. Maar ja, ik loop door hun gebied dus dat mag. Het water staat hier wat hoger (of het pad is lager), dus om droog verder te gaan moet ik een beetje balanceren over boomstammen die op de grond liggen en daarmee een bruggetje vormen. Dat lukt en ik kan met droge schoenen verder. Nou ja droog, door de dauw op de grond zijn ze flink nat geworden maar ze zijn gelukkig redelijk waterdicht.
Bijna aan het einde van de route pak ik nog een klein dijkje mee en kom via een bruggetje weer terug op het oorspronkelijke pad dat naar de parkeerplek leidt.
Drie en een half uur en 7,8 km verder (tja, ik sta vaak stil voor foto’s en gewoon genieten :-)) ben ik weer terug bij de auto. Wat een fijne ochtend was dit weer! Het mooie van dit gebied is dat het in elk jaargetijde compleet anders aanvoelt, de natuur haar gang mag gaan en het daardoor dus nooit verveelt. Ik bof dat het zo lekker dichtbij huis is.
Geen blog meer missen? Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief en je krijgt bericht zodra de nieuwe blog uitkomt.
Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe blogs?
Want to be notified of
new blogs?
8 comments
In Zwitserland, midden tussen de berg reuzen, is het geweldig NL op z’n mooist te zien!
Dank je!
Mooi verhaal Andy en weer prachtige foto’s van een stukje natuur zo dichtbij.
Dank je wel!
Is dit die zelfde wandeling op zoek naar de bevers die we met zijn viertjes hebben gelopen? Erg mooi en prachtige foto’s.Krijg er gewoon zin in om hem nogmaals te wandelen.Super An!
Ja klopt, dank je 😀
Ben trots op je….
😊