In eerste instantie was ik voor deze blogpost begonnen met het beschrijven van 1 wandeling door de bergen in het noorden van Portugal. Maar al schrijvende bedacht ik me dat ik daarmee het veelzijdige gebied, waar we eind september 1 van onze 2 weken vakantie in Portugal hebben doorgebracht, te kort zou doen. Dus ‘select all en delete’ en opnieuw beginnen maar :-).
Onze vaste ‘basis’ in deze week was Quinta dos Moinhos vlakbij het dorpje Arco de Baúlhe e Vila Nune, een klein uur rijden vanaf de luchthaven van Porto. De Quinta ligt op een prachtige plek midden in de natuur en hier hadden we een mooi huisje met een houtkachel. Die laatste kwam goed van pas want de avonden waren al behoorlijk fris.
Moinhos de Rei
Na een leuke autoroute door kleine dorpjes (met soms erg smalle straatjes) en mooie bossen en vlaktes kom je aan bij het beginpunt van de wandeling. Hier heb je naast veel picknick bankjes en parkeerplaatsen ook een aantal kleine gebouwtjes met daarlangs de levada, een gekanaliseerd bergbeekje. Volgens de erg korte omschrijving is verdwalen onmogelijk omdat je de levada volgt. Alleen of je berg op of af moet staat nergens vermeld. We besluiten bergop te lopen en dat blijkt de juiste keuze. De route gaat heel geleidelijk omhoog en is dus goed te belopen. Halverwege de wandeling wordt de begroeiing wat dichter en na wat bukken en soms wat kruipen is daar ineens een klein watervalletje; het begin van de levada. Wat betoverend mooi is dit! Na genoten te hebben van dit plekje (en het lekkere taartje dat we mee hadden genomen) keren we om en lopen dezelfde route terug naar de auto. De totale afstand is ongeveer 7 kilometer en doordat je de levada volgt eenvoudig te belopen.
Fisgas de Ermelo
Deze wandeling naar de grootste waterval van Portugal begint in het bergdorpje Ermelo. Rij het dorp door totdat je aan de dalkant allemaal kleurige vlaggetjes en schildjes ziet. Hier vandaan gaat het pad eerst een stuk het dal in naar een beekje en vanaf daar is het omhoog…. erg lang omhoog. Maar wat een prachtig uitzicht hebben we richting het dal maar ook naar de bergen om ons heen. In de verte loopt een herder met geiten en wat schapen en daarachter zien we voor het eerst de waterval. We passeren de geiten en komen aan bij het uitzichtpunt. Hier kun je eigenlijk pas goed zien hoe hoog de waterval is. Daarna weer door en dan komen we aan bij een brede beek. Het pad gaat eigenlijk nog wat verder door maar we besluiten de beek over te steken en een klein stukje af te snijden. Hierna gaat het pad weer naar beneden tussen grote heideplanten en ander bloemen en struiken, om vervolgens via tussen met mos begroeide bomen weer in het dorp Ermelo uit te komen. Na ruim 14 kilometer en flink wat hoogtemeters hebben we wel wat lekkers op het terras verdiend. Wat een pittige maar prachtige tocht was dit!
Porto
Porto was voor ons een oude bekende. Een aantal jaar geleden hebben we hier al een aantal dagen mogen doorbrengen en dat was erg goed bevallen. Toen hebben we een bezoek gebracht aan een van de vele Port wijnhuizen en ook het strand, vissershaven en binnenstad is uitgebreid bekeken. Dit keer hebben we besloten om vooral te genieten van de sfeer in deze bijzondere stad. Want bijzonder is Porto. Het is weliswaar volop in (toeristische) ontwikkeling maar heeft ook nog steeds een soort rauwe schoonheid en een prettige sfeer.
Varzea Cova
In het noorden van Portugal kom je veel graanschuren (espigueiros) tegen. Dit zijn geen graanschuren zoals je die verwacht maar meer een soort stenen bouwwerken hoog boven de grond. De brochure van de rondwandeling (12 kilometer) vanuit Varzea Cova beloofde veel van deze graanschuren tijdens de wandeling. In het begin liepen we een soort rondje door het dorp en zagen we inderdaad veel graanschuren. Daarna ging het pad door de bergen omhoog naar het kleine bergdorp Bastelo. Vanuit hier kregen we gezelschap van een erg grote hond die grappig genoeg precies de route kende. Het koste wat moeite om hem weer terug naar huis te krijgen maar dat is uiteindelijk gelukt. Ondanks de regen was het een mooie wandeling. Wel iets minder uitzicht rondom doordat je veel door het bos liep.
Rivierstrandjes
Vlakbij de quinta stroomt een klein riviertje met mooie strandjes. Een prima plek om lekker te relaxen. Als bonus kregen we een ijsvogel en (ik denk) een otter te zien.
Douro vallei
Op weg naar onze volgende bestemming binnen Portugal zijn we door de Douro vallei gereden. Iets wat ook goed te doen is als dagtocht maar voor ons kwam het op deze manier beter uit in de planning. Via de bergen met wijnterrassen reden we richting de rivier de Douro. Daarna volgden we de N222 langs de rivier. De Douro vallei is een door de UNESCO als Cultureel Werelderfgoed erkende regio waar onder andere de druiven voor de bekende Port wijnen groeien. Bijzonder is hoe de terrassen tegen de heuvels aangeplakt lijken te zitten.
Tot slot
Een week in dit gebied is eigenlijk te kort gebleken en smaakt voor ons zeker naar meer. En dat smaken is ook wel letterlijk te lezen want ook het eten en de taartjes zijn erg goed. De vriendelijke bevolking maakt het compleet. Ik hoop dat je door het lezen van deze blog in ieder geval een beetje een indruk hebt gekregen van dit mooie gebied.
Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe blogs?
Want to be notified of
new blogs?
3 comments
Hi Andy, leuke post weer en prachtige foto’s. Mooi gebied. Dankjewel.
Hoi Andy, wat een mooie foto’s weer! En het klinkt inderdaad als een prachtig gebied en een aanrader om naar toe te gaan om lekker te wandelen en te eten. Wie weet, ik zet hem op m’n lijstje… 😉 Groetjes, Yvonne
Prachtige natuur❣️❣️