Als ik tot een jaar geleden aan boomkikkers dacht, dan had ik vooral van die mooie kleine felgekleurde exemplaren in gedachte die in de tropen voorkomen. Dat ze ook in Nederland voorkomen was bij mij niet bekend. Tot het moment dat ik een paar mooie boomkikker foto’s op Instagram langs zag komen en bleek dat deze foto’s in Nederland waren gemaakt. Tja, die wilde ik ook wel in het echt zien, maar dat bleek nog niet zo eenvoudig.
Boomkikkers zijn in Nederland zeer zeldzaam en staan daardoor ook op de rode lijst. En waar je normaal gesproken via waarneming.nl eenvoudig en nauwkeurig kunt achterhalen waar en wanneer een bepaalde soort is gezien is dit bij de zeldzame soorten wat lastiger. Hier geen exacte plaatsaanduiding maar een gebied van 5 bij 5 kilometer waarbinnen de soort is gezien. In zo’n groot gebied een kikker zoeken die nog geen 4 cm groot is, dat is best een uitdaging.
Met de tegelwijsheid ‘de reis is belangrijker dan de bestemming’ in gedachte begon ik mijn zoektocht. Startpunt hiervoor was waarneming.nl alwaar ik het dichtstbijzijnde punt zocht waar een boomkikker was waargenomen. Daarna verder zoeken op internet waar best wel wat artikelen te vinden zijn over de boomkikker en door het combineren van een aantal artikelen werd het zoekgebied ineens een stuk kleiner. Ik had inmiddels al een en ander gelezen over het leefgebied van de boomkikker in Nederland en met die kennis ben ik verder gaan zoeken op Maps. En daar vond ik uiteindelijk een klein gebiedje dat aan de voorwaarden voldeed. Bleef een gok maar wel de moeite van het proberen waard.
Op een zonnige zondagochtend in september gingen we vroeg op pad richting Brabant. Het stukje land dat ik had uitgezocht lag mooi tussen de weilanden in. Vol goede moed stapten we een half uurtje later uit de auto. Iedere struik werd bekeken en ook luisterden we of we gekwaak hoorden. Maar helaas, de zoektocht leverde, naast natte schoenen door de dauw, niet veel op. Inmiddels waren we al een flinke tijd op pad. Gelukkig hadden we onze rugzak volgestopt met broodjes en ander lekkers en we vonden dat het een mooi moment was om te gaan lunchen. Lekker in het zonnetje en middenin de natuur smaakt dat toch net even wat lekkerder. Na de lunch besloten we om nog een keer het gebied door te lopen.
Daar liepen we weer op het zelfde stukje land. Met nog steeds goede hoop, maar weinig tijd omdat mijn cluppie later die middag in actie kwam en dat wilde ik ook niet missen. En toen hoorden we een zacht gekwaak. Het geluid hadden we eerder al opgezocht dus we wisten direct dat het de boomkikkers waren. En ja, ineens zat er eentje op een blad van een struik. Nog kleiner dan ik had bedacht maar zo leuk! Wat een leuke bekroning van deze zoektocht!
Na die eerste zagen we er nog een paar tussen de braamstruiken zitten. Voorzichtig, om ze vooral niet af te schrikken, bekeken we ze en probeerden ze op de foto te krijgen. Na een tijdje besloten we om ze verder met rust te laten. Maar wat een heerlijke ochtend was dit. Voor een ‘soort van’ expeditie hoef je dus niet eens zover weg te gaan. Al zou ik best een keer in het oerwoud naar zo’n felgekleurd exemplaar willen zoeken 🙂
Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe blogs?
Want to be notified of
new blogs?
